Marketing terytorialny często rozpatrywany jest w kwestiach wyjaśniających jego istotę, strukturę oraz warunki funkcjonowania i rozwoju. Równie ważnym problemem, który obejmuje marketing terytorialny jest formuła „kto, co i komu oferuje”.

            Dotychczas wyróżniono trzy poziomy marketingu terytorialnego. Podział ten jest swoista próbą wydzielenia i uporządkowania podmiotów marketingu oraz ich wzajemnych powiązań. Tak więc, marketing terytorialny obejmuje:

- poziom I – „grupa planistyczna”

- poziom II – „czynniki – narzędzia marketingowe”

- poziom III – „rynki docelowe”.

            Poziom pierwszy marketingu miejsca odpowiada na pytanie „kto?” i określa skład grupy planistycznej (osób/instytucji organizujących i realizujących całokształt działań marketingowych dotyczących danej jednostki administracyjnej). Skład grupy planistycznej obejmują zarządy lokalne bądź regionalne, stowarzyszenia lub związki gospodarcze oraz mieszkańcy. Wymienione wyżej podmioty mają jeden wspólny cel, którym jest podnoszenie atrakcyjności jednostki osadniczej.

            Marketing terytorialny na swoim drugim poziomie zawiera zespół narzędzi marketingowych, które stanowią instrumenty oddziaływania grupy planistycznej. Poziom ten odpowiada oczywiście na pytanie „co?”. Środki te generują korzyści istotne dla zainteresowanych grup odniesienia. Należą do nich m.in. infrastruktura, atrakcje, image i jakość życia oraz ludzie.

            Trzeci poziom charakteryzujący marketing terytorialny odpowiada na pytanie „komu?”, identyfikując tym samym rynki docelowe, czyli adresatów działań marketingowych stosowanych przez jednostki osadnicze. Do tej grupy podmiotów można zaliczyć nowych mieszkańców, turystów, przedsiębiorców, eksporterów oraz inwestorów.